11 خرداد یادبود زندانی سیاسی «غلامرضا خسروی»

یازده خرداد برای بسیاری از زندانیان سیاسی بند 350 اوین یادآور روزی پراز اندوه است . پس از پنج شنبه سیاه بند 350 اوین و ضرب و شتم زندانیان و به خون کشیدن این بند کشتن یک زندانی محکوم به اعدام نقطه پایانی بر این ماجرا برای ایجاد رعب و وحشت در میان زندانیان سیاسی بود .در روز یازده خرداد خبر شوکه کننده ای از زندان رجایی شهر منتشر و زندانیان سیاسی را در غم فرو برGholamreza Khosravi01.jpgد .

سازمان دیده‎بان حقوق بشر موارد بیشماری را مستند نموده است که در آنها نیروهای امنیتی ایران در مورد پرونده‎های امنیتی، با استفاده از اعمال فشارهای جسمی و روانی، از جمله شکنجه، اعترافات کاذبی را به دست آورده‏اند و دادگاه‎ها در محاکماتی که در آن دادستان‎ها عمدتاً و حتی صرفاً بر این اعترافات غیر قابل اعتماد تکیه کرده‎اند، و قادر به ارائه هیچ مدرک قانع کننده‎ای برای اثبات جرم متهم نبوده‎اند، متهمین را به محاربه محکوم کرده‎اند.

یکی از اعضاء خانواده که با دیده‎بان حقوق بشر گفتگو نموده، اظهار داشته است که سوادجانی در طی مراحل بازجوئی و تحقیقات بازپرسی، هم در زندان رفسنجان و هم در زندان اوین، پیش از انتقال به بند 350 اوین، به مدت 40 روز در بازداشت انفرادی به سر برده است. وی گفت خانواده سوادجانی در روز 3 سپتامبر با او ملاقات کردند، اما وی را از آن هنگام تا کنون ندیده‎اند. وی گفت خانواده او از شنیدن شایعاتی که از داخل زندان اوین پخش شده و حاکی از آن است که مقامات در صدد اعدام وی در تاریخ 10 سپتامبر می‏باشند، نگران هستند. علیرغم آنچه قوانین ایران ملزم می‏دارد،  نه خانواده سوادجانی و نه وکلای وی، هیچیک تا کنون  خبری در مورد تاریخ اعدام دریافت نکرده‎اند.

دیده‎بان حقوق بشر می‎گوید مقامات رسمی قضائی در ایران در مورد اعدام زندانیان، بدون اطلاع دادن به خانواده و وکلایشان سابقه دیرینه دارند.

مقامات ایرانی از ژانویه 2010 تا کنون حد اقل 30 تن را به جرم «محاربه» یا «افساد فی‎الارض» به دلیل آنچه که ارتباط ایشان با گروه‎های مسلح یا تروریست نامیده ‎شده است، اعدام نمودهاند. ده‎ها تن از زندانیان مشخصاً به علت جرائم امنیت ملی از جمله «محاربه» در انتظار اعدام به سر می‏برند. دیده‎بان حقوق بشر مستند نموده است که در تعدادی از این موارد، شواهد دالّ بر آن است که مقامات قضائی ایران مردم را صرفاً به علت نارضائی های سیاسی شان و نه به خاطر طراحی یا شرکت در هیچ اقدام تروریستی، محکوم، مجازات و اعدام نموده‎اند.

در سال 2011 ایران حد اقل 600 تن را اعدام نمود، شماری که فقط کشور چین از آن پیشی گرفته است. بنا به گفته سازمان عفو بین‎اللملل، مقامات ایرانی در سال اخیر حداقل 182 مورد اعدام را تأئید کرده‎اند، اما گزارش‎های موثقی در دست است که حد اقل 100 مورد اعدام تأئید نشده  دیگر که اکثر آنها متخلفین مواد مخدر بوده‎اند، وجود دارد.

دیده‎بان حقوق بشر با مجازات اعدام تحت هر شرایطی مخالف است زیرا این مجازات از جهت ظالمانه  و قاطعانه بودن منحصر به فرد است و می تواند خودسرانه، تعصب آمیز و از روی اشتباه صورت گیرد. به علاوه، محاکمات مربوط به جرائم جدی در ایران  مملو از موارد جدی نقض حقوق مربوط به رعایت تشریفات حقوقی و معیارهای بین المللی محاکمات عادلانه بوده اند. ایران باید به جمع فزاینده مللی بپیوندد که قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد مبنی بر تعلیق اِعمال مجازات اعدام را، تأئید نموده‎اند.

بررسی‏های انجام شده توسط دیده‎بان حقوق بشر نشان می‎دهد تغییرات پیشنهادی در قانون مجازات اسلامی ایران، مجازات اعدام را از جمله برای کودکان و برای جرائمی که  به طور معمول حتی در کشورهائی که دارای مجازات مرگ هستند، مجازات اعدام به همراه ندارد، ابقاء نموده است.

گلداستاین اظهار داشت «دولت ایران باید فوراً جرم «محاربه» و نیز قوانین مبهم ضد تروریستی خود که مخالفت‎های صلحجویانه را جرم تلقی می‎کند، از میان برداشته و همچنین استفاده از مجازات اعدام که بسیار مورد سوء استفاده قرار گرفته، را معوق نماید.»

 

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s