پس از ۲۳ سال حبس: ابراز نگرانی خانواده عثمان مصطفی پور از ابلاغ شفاهی حکم ۱۰ سال حبس جدید، بدون برگزاری دادگاه!

عثمان مصطفی پورفعالان در تبعید:  وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران مدعی است که پرونده قضایی عثمان مصطفی‌پور، زندانی سیاسی کُرد زندان مرکزی ارومیه که بیست و سومین نوروز را در زندان سپری می کند، مفقود شده است و نامبرده باید همچنان در زندان بماند! بنابراین وضعیت آزادی این زندانی که در ۱۸ سالگی بازداشت شده، اکنون در ۴۳ سالگی در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

بنا بر اطلاع»کمپین صلح فعالان در تبعید»، عثمان مصطفی پور که از ۲۳ سال پیش تاکنون از حق “مرخصی زندانی” محروم بوده است، در سال ۱۳۷۰، به اتهام همکاری با یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون، بازداشت و پس از چندین مرحله محاکمه نهایتا به تحمل ۲۵ سال حبس تعزیری محکوم شد اما اکنون ۲۳ پس از بازداشت این زندانی، مقامات قضایی از وجود پرونده وی اظهار بی اطلاعی می کنند!

وب سایت «ماف نیوز» که در زمینه اخبار حقوق بشر کردستان فعالیت می کند، با انتشار این گزارش، به نقل از یکی از اعضای خانواده‌ عثمان مصطفی‌پور، نوشت که ۲۳ سال پس از آغاز محکومیت ۲۵ سال حبس این زندانی، مقامات زندان ارومیه به وی اعلام کرده اند که پرونده‌ وی در وزارت دادگستری گم شده و به اجبار باید ابراز سال دیگر هم در زندان بماند.

خانواده عثمان مصطفی پور ضمن اعلام تاثر از این خبر، در گفتگو با خبرنگار «ماف نیوز» تاکید کرده اند که آنها نیز دوران ۲۳ سال حبس این زندانی را در غم و اندوه سپری کرده اند. یکی از اعضای خانواده‌ گفته است که هیچ شادی‌ای نمی تواند غم جای خالی سرپرست‌ خانواده را برای آنها پر کند.

یک عضو خانواده نیز تاکید کرده است که آنها امیدوار بودند که دو سال دیگر، بعد از گذشت ۲۵ سال، جشن نوروز را در کنار سرپرست خانواده‌ی خود سپری کنند اما متاسفانه باز هم مورد ستم واقع شده‌اند و آینده ای مبهم پیش روست.

پیشتر نیز یکی از بستگان نزدیک عثمان مصطفی‌پور در گفتگو با رسانه ها گفته بود که: «عثمان در طول دوران زندانش، مادر، برادر، خواهر و خواهر زاده‌اش را از دست داده، اما هیچگاه دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی، حتی به صورت تحت‌الحفظ به وی اجازه شرکت در مراسم ختم عزیزانش را ندادند.»

گفتنی است، نحوه بازداشت و رفتار با عثمان مصطفی پور در قوه قضاییه و زندان های جمهوری اسلامی ایران، گواهی است بر نگرانی های مجامع بین المللی در خصوص وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران که در متن قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به آنها اشاره شده بود.

«ناتوانی مستمر در رعایت قانون آیین دادرسی، نقض حقوق افراد بازداشت شده، از جمله متهمانی که بدون اتهام یا بدون تماس با دنیای خارج در زندان نگه داشته می‌شوند، استفاده گسترده نظام مند بازداشت خودسرانه و ناپدید شدن اجباری، عدم دسترسی متهم به وکیل منتخب خود، عدم صدور احکام وثیقه برای بازداشت شدگان، شرایط بد زندان‌ها، ممانعت از دسترسی به درمان پزشکی کافی و خطر مرگ برای زندانیان ناشی از شکنجه، تجاوز و دیگر انواع خشونت جنسی بازداشت شدگان، تکنیک‌های خشن بازجویی و استفاده از فشار روی خویشان و نزدیکان، شامل دستگیری آن‌ها، به منظور اخذ اعترافات دروغین که در محاکمهٔ آن افراد و انتشار در تلویزیون ملی از آن استفاده می‌شود؛ تداوم دخالت‌های خودسرانه و یا غیرقانونی توسط مقامات دولتی درحریم خصوصی افراد، مخصوصا در ارتباط با منازل شخصی و مکاتبات آن‌ها، شامل ارتباطات تلفنی و پست الکترونیکی که ناقض حقوق بین الملل می‌باشد»؛

از جمله نگرانی های کشورهای عضو سازمان ملل بوده که طیقطعنامه ای در  روز سه شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۳، با ۷۸ رای موافق، ۳۵ رای مخالف و ۶۹ رای ممتنع، به تصویب رسید.

عثمان مصطفی پور آذر سال ۱۳۹۳، به همراه ۲۵ زندانی دیگر زندان مرکزی ارومیه، بیش از یکماه را در اعتصاب غذا سپری کرده است. عدم تفکیک جرایم در زندان ارومیه، یکی از موارد اعتراض این زندانیان بود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s