اعظم بهرامی در نشست جانبی 22 مین اجلاس شورای حقوق بشر: كودكان بي گناه درميان سودا گري بزرگترها +ویدئو

azamفعالان در تبعید: روز جمعه  8 مارس, سومین نشست جانبی کارزار افشای  نقض حقوق بشر در ایران در شورای 

حقوق بشر در شهر ژنو با موضوع ” وضعیت کودکان و زنان ”  برگذار شد.

خانم اعظم بهرامی  یکی از سخنرانان این نشست  بود که در حضور دکتر احمد شهید ؛ گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران ؛ برگذار می شد . وی که با موضوع “ کودکان و مهاجرت ”  به بازگویی مشاهداتش از مهاجرتهای غیرقانونی پرداخته بود ؛ گفت : گاهی قاچاقچي مسافرانش را به پليس ميفروخت مطمئنن هيچ كدام از اين دو نه پليس و نه قاچاقچيان انسان ؛ نگران سلامتي كودكان بي گناهي كه ميان اين سوداگري بزرگترها مانده اند، نبود .

متن کامل سخنرانی خانم اعظم بهرامی به شرح زیر است :

درگزارش ارائه شده از سالي كه گذشت ؛ خانم پيلاي پيرامون مسائلي چون تبعيض ، پديده مهاجرت و نابساماني آن هم در بستر قوانين و هم در اجرا و نيز خشونتهاي اشكار عليه زنان ابراز  نگراني كرد و بررسي آسيبهاي وضعيت كودكان و زنان در مهاجرتهاي اجباري مورديست كه به گونه اي تمامي اين گزاره ها را شامل ميشود.

،کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در گزارشی که به تازگی از سوی این نهاد منتشر شده اعلام كرده  که تعداد کودکان افغان که در سال 2009 خواستار پناهندگی در اروپا شدند به پنج هزار و نهصد نفر می رسد در حالی که این آمار در سال 2008، فقط سه هزار و سه صد و هشتاد نفر بود.و اين مسئله براى كودكاني كه اماررسمي از انها موجود نيست مثل كودكان ايراني ، كرد ، سوري كه در اين يك یا دو سال اخير  به شدت افزايش يافته و نیز فلسطيني ، حتي به شكل رسمي قابل پيگيري و اسيب شناسي هم نيست. مگر با گزارشهاي مستند وشواهد  شاهدين و يا مهاجراني كه خود اين راه را طي كرده و در كمپهاي ويژه ساكن بوده اند .

هرساله هزاران نفر در جستجوي  شرايط بهتر كار و زندگي ، امنيت جاني ويافتن آزادي ، صلح و آرامش ، سختي راه دشواري را بر خود هموار مي كنند كه آمار نشان مي دهد در بيش از ٨٠ درصد موارد از سختي و خطرهاي آن اگاهي ندارند.

با توجه به تجربيات فردي و صحبتهاي مستند و ضبط شده اي كه با تعداد زيادي از مسافران اين مسير داشتم ،  گمان مي كنم براى تحليل بهتر موضوع و اسيب شناسي آن بر كودكان و زنان ، ميشود اين مسير را به سه بخش اصلي تقسيم كرد.  براى بخش عمده اي از مهاجرين تركيه دروازه عبور است ،از آن رو من راهي كه بايد توسط اين مسافران طي شود و خطراتي كه در اين مسيراين گروه را تهديد مي كند بررسي ميكنم.

 ان سه بخش اصلي شامل مسيري است كه افراد طي ميكنند براى رسيدن به يونان يا تركيه ، در مورد زنان و كودكان مشخص مبحث همراه مطرح ميشود . كودكان گاه تنها و يا با سرپرستي يك بزرگسال تن به مهاجرت ميدهند . بسيار پيش مي ايد كه زنان در گريز از تبعات و آسيبهاي نابرابري اجتماعي ، و فرار از ازدواج هاي اجباري ، تجربه امكان زندگي آزاد و آرام به همراه كودكانشان يا به تنهايي راهي اين مسير دشوار ميشوند.

. بخش دوم دوران سكونت اين افراد است  در تركيه و يونان و جابجا شدن انها توسط قاچاقچيان انسان در داخل خاك اين كشورها  و خروج غير قانونيشان از تركيه ويونان و ورود به كشور امن نهايي است و در انتهاي مسير اسيب شناسي وضعيت اين كودكان  و زنان طي زمان اقامتشان در كمپهاي ويژه ي مهاجران در كشور مقصد است كه  بايد در زماني كافي  تحليل روانشناسانه، جامعه شناسانه بشود و همچنين ازجهت فقدان قوانين براى  تحليل نياز به زمان بيشتري دارد

مسيرهايي كه قاچاقچيان انسان براى جابجا كردن مسافران انتخاب ميكنند معمولا براى گريز از ايستهاي مرزي و بازرسي و نيز گشتيهاي احتمالي از قسمتهاي صعب العبور طبيعت انتخاب ميشود. از ميانه رودخانه ها و سنگلاخها و مناطق جنگلي بكر .

 اين مسيرها كه به شكل پياده يا با چهار پايان طي ميشود توان فيزيكي بسيار بالايي را مي طلبد كه مطمئنن كودكان از ان بي بهره اند . كودكان روزها سرگردان و خسته بدون تغذيه و پوشش  مناسب بدنبال بزرگترهاي جمع ،خودشان را مي كشانند بدون آن كه بدانند چرا بايد روزهاي شيرين كودكيشان را در اين تلخي جانكاه سپري كنند.

انهايي كه والدين يا آشناي بزرگسالي همراه دارند شانس بيشتري خواهند داشت ، اما براى كودكاني و زناني كه اغلب به علت هزينه بالاي اين گونه سفر و مشكلات مالي خانواده و يا عدم رضايت سرپرستشان تنها به اين  سفر تن ميدهند  وضعيت اسفناكتر است. زنان و كودكان اغلب  طعمه خوبي هستند براى سوء استفاده قاچاقچيان جهت  حمالي و كارگري در طول مسير و يا سوء استفاده هاي جنسي و آزار ، اغلبشان  بر اثر تغذيه نامناسب به شدت بيمار ميشوند و ميترسند  بيماري و دردشان را بروز دهند. و تنها امكان درماني داروهاييست كه مسافران ديگر همراه دارند .

در طول مسير ، كودكان خردسال براى امنيت ديگر اعضاي گروه در حال حركت مجبور به خوراندن داروهاي خواب آور قوي توسط والدينشان هستند. من در تجربه فردي خودم در طول سفر شاهد بودم كه خانواده هايي براي انكه كودكان خردسال و نوزاد همراه داشتند از ادامه مسير پياده روي در كوه باز ماندند و توسط قاچاقچي همانجا رها شدند. بعدها براى شش نفر ديگر كه دو نفر انها سالمند و بقيه كودك بودند همين حادثه درجنگلي، درقسمتهاي ساحلي شهر ازمير تركيه اتفاق افتاد انها در سرماي بهمن ماه در جنگل رها شدند.

براى ما و گروه همراه مان تقريبا يك هفته  به طول انجاميد تا از مرز ايران به شهر وان در تركيه برسيم ( اين زمان براى گروههاي مختلف بنا به انتخاب راهنما توسط قاچاقچي متفاوت است ) و در تمام اين مدت غذايمان نان و ماست بود و به حمام دسترسي نداشتيم .

مسافران كه اغلب در دسته هاي ١٥ تايي يا كمي كمتر حركت مي كنند گاه مجبورند  شب را درمكانهاي بسيار نامناسب مانند  طويله،  بيابان يا زيربارش باران بدون پناهگاه  سركنند  و اغلب كودكان همراه اين گروهها به خصوص در ماههاي سرد سال در تمام طول سفر بيمارميشوند.

 پيش مي امد كه قاچاقچي مسافرانش را به پليس ميفروخت مطمئنن هيچ كدام از اين دو نه پليس و نه قاچاقچيان انسان نگران سلامتي كودكان بي گناهي كه ميان اين سودا گري بزرگترها مانده اند، نبود .

زناني كه تنها سفر ميكنند اغلب در محدوديت و مسوليت فرزند يا فرزندانشان اسير و درگير ميمانند ونگرانيشان چندين برابر است . علاوه بر مشكلاتي كه در  طبيعت براى اين مسافران وجود دارد احتمال تعقيب و گريز يا تير اندازي توسط پليس نيز از  اسيبهاي گريز ناپزير اين نوع سفر است. در اين گونه مواقع كودكان به عنوان سپر بازدارنده پليس مورد سوء استفاده قرار ميگيرند. كه البته بعدها ديدم براى قاچاقچيان اين رسم معمولي است .

اما رسيدن به تركيه و سكونت در خانه هايي كه قاچاقچيان از قبل تدارك ديده اند تا مسافران را براى مدت نا معلوم در ان اسكان دهند  نيز اغاز دور جديدي از مجموعه خطرهايي است كه كودكان را تهديد ميكند.در اينجا دو انتخاب وجود دارد :

اعلام پناهندگي به دفاتر سازمان ملل

و هزينه كردن مبالغ هنگفت براى ادامه ي سفر به شكل قاچاقي و غير قانوني

براى كساني كه در تركيه به سازمان ملل اعلام پناهندگي نكنند، چون اوراق هويتي ندارند هيچ امكاناتي در مورد اسكان و تغذيه و استفاده از خدمات پزشكي و دارو وجود نخواهد داشت . من خود تجربه داشته ام كه خانواده ها بعضا ٤٠ تا ٥٠ نفر،  براى مدتها در خانه اي كوچك محبوس ميشوند وگاه براى ماهها تنها از  عدس و ماست و ماكاراني تغذيه مي كنند. براى كودكاني كه شيرخشك يا غذاي كمكي مي خورند و يا از پوشك استفاده مي كنند وضعيت اسفبار است.

 خانواده ها مجبورند بهاي چندين برابر پرداخت كنند تا بتوانند اين نيازها را توسط قاچاقچيان براورده كنند.

كودكاني را در اين مسير ديدم كه  از زمان واكسيناسيونشان گذشته بود و والدين انها هيچ كاري نميتوانستند بكنند. اغلبشان از ماندن در اتاقهاي كوچك به تنگ امده پرخاشگري مي كردند و والدين كلافه و گيج از وضعيت نامعلومي كه نميدانستند چقدر ديگر به طول مي انجامد نميتوانستند براى ارامش اين خردسالان كاري بكنند زمان اين سفرها گاه ماههاست ,  و نبود امكان اموزش هم بر تمام مشكلات جسمي و روحي اين كودكان اضافه ميشود.

 من مدت نزديك به ٢٠ روز را در كمپهاي ايزوله و كنترل شده تركيه گذراندم، انجا جايي بود شبيه بندهاي عمومي زندان .گذشته ازياد اوري ان خاطرات تلخ ، مشكل استحمام كودكان و جيغهايي كه نيمه شب به خاطر كابوسهاي شبانه دل را ميسوزاند ،هرگز از خاطرم پاك نخواهد شد .كودك ٧ ماهه اي كه همراه ما بود بيماري پوستي شديدي گرفته بود .  كودكان همراه بزرگترها محبوس بودند و جز٣ تا ٤ ساعت در روز حق قدم زدن در حياط راهرو مانند را نداشتند . اغلب انها همه ي ان بيست روز پدرهايشان را نديده بودند.

 اما وضعيت از اين هم وخيمتر بود ، زماني كه قرار ميشد مسافران به سمت مقصد حركت داده شوند ،حقيقتي بسيار غم انگيز كه من شاهدش بودم براى زنان و كودكان ، براى مسافران راهي از تركيه به سمت اروپا چندين امكان محدود براى طي مسير وجود دارد بخشي ازانها  كف كاميونهاي باربري در اتاقكهايي كه براى اين كار تعبيه شده جاسازي ميشوند كه به علت خطر خفگي و محدوديت تغذيه و دستشويي  معمولا خانواده هايي كه كودك خردسال همراه دارند از اين طريق جابجا نميشود. بخشي توسط قايقهاي بسيار ناامن و كوچك از طريق دريا جابجا ميشوند .

تعدادي از جوانترها كه زبان بدانند ويا پول كافي داشته باشند ، هم با بليط و پاسپورت جعلي از طريق هواپيما سفر ميكنند. انتخاب هر كدام از اين مسيرها تنها به تصميم قاچاقچي و فصل سال ، موقعيت مالي مسافر و امنيت گشتهاي ساحلي يا پليس فرودگاه بستگي دارد.در واقع  اين امكانيست كه تنها  به عوامل لحظه اي مرتبط  است كه امكان هر گونه برنامه ريزي و پيش بيني را از والدين و خردسالانشان ميگيرد.

 مادري را مي شناختم كه تنها همراه پسر معلولش مدتها  در تركيه سرگردان بود، مي گفت يك دفعه كه قرار بوده با قايق از ساحلي كوهستاني- جنگلي حركت كنند ٤ شب را با پسر بيمارش در يك سرپناه پلاستيكي در جنگل سركرده و چون نميدانسته چه زمان طول ميكشد داروي كافي براى فرزندش همراه نداشته است

.تمام پول يك نوجوان افغان را كه به بهاي يك سال كارگري در تركيه جمع كرده بود  قاچاقچيان در يونان گرفته بودند ودر فرودگاه ، پليس به او نشان داده بود كه پاسپورتش متعلق به يك سگ خانگيست .

هزينه  ي اين اسكان و جابجاييهاي بي برنامه و نامحدود به لحاظ زماني گاه انقدر كمر شكن است كه افراد مجبور به كارهاي پست و خلاف مانند تن فروشي يا توزيع و جابجايي مواد مخدر ميشوند. چرخه اي كه گاه قربانيانش دختران نوجوانند و يا پوشك  و قنداق كودكان معصوم . بدون انكه لحظه اي به خطرهاي احتمالي ان فكر شود.

آنان كه با قايقهاي كهنه و فرسوده سفر مي كنند اغلب مي دانند كه اين سفر بسيار خطرناك است . آمار كشته شدگان در حوادث دريايي ثبت و ضبط است.  اگر قايق توسط پليس ساحلي تعقيب شود مسافران و ترجيحا كودكان در اب انداخته ميشوند تا سرعت پليس را كم كنند خيلي پيش مي ايد در طول اين سفرها كودكان از يكي از والدينشان جدا شوند و اعضاي يك خانواده مدتها هم را گم كنند . كودكان هم مانند  بزرگسالان ،  در طول سفر دريايي اغلب به شدت دچار دريازدگي هستند و به علت كمبود اب و غذا با جسمي بيمار و روحي افسرده و خسته به جايي ميرسند كه نمي دانند چه چيز بهتر يا بدتر ؟ سخت تر يا اسانتري در انتظارشان است !

البته  اين ها كودكان خوش شانسي بوده اند كه همين تن و روح نحيف و بيمار را به مقصد رسانده اند ، چون بسياري هستند كه در اين مسير جان ميدهند و گاه حتي اندام كوچك و معصومشان هيچ وقت پيدا نميشود . و بعد همسفرانشان در برنامه هاي اجرايي و نمايشي كه دولتها ترتيب مي دهند به يادشان گل نثار امواج بي رحم دريايي مي كنند كه انها را بلعيده است.

مهاجرت غير قانوني با هر دليلي كه باشد رودخانه اي است خروشان كه كسي نميداند به دريا ميرسد يا نه ،اما ماهيان بسياري كوچك و بزرگ به اميد رهايي و رسيدن به دريا در ان شنا مي كنند و اين ميان ماهيگيران زيادي از نيروهاي مرزي و پليس تركيه و ايران و يونان و ايتاليا و ديگر كشورها گرفته تا قاچاقچيان مواد مخدر و انسان و اعضاي بدن ، از ماموران اطلاعات و امنيت ايران و تركيه گرفته تا كارگران و كارمندان كمپهاي ويژه ي پناهندگان  ، همه و همه تورهاي كوچك و بزرگشان را گسترده اند تا به قد توانشان از اين رودخانه سود به جيب بزنند و انچه اين ميان ديده نميشود ؛ قربانيان آرزو از دست داده اند ، ماهيهاي كوچك و بي گناهي كه حتي شنا كردن را هم خوب نميدانند.
.

Advertisements

1 نظر برای “اعظم بهرامی در نشست جانبی 22 مین اجلاس شورای حقوق بشر: كودكان بي گناه درميان سودا گري بزرگترها +ویدئو

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s