انتقاد شدید پیمان عارف از اپوزسیون در یکمین سال بازداشت آرش صادقی

Untitled-1

 فعالان در تبعید: پیمان عارف از فعالان سیاسی داخل کشور با اشاره به صحبتهای جمعه گذشته خانم مسیح علینژاد در برنامه آنتن  ؛ ضمن انتقاد از رفتار غیر اخلاقی اپوزسیون ایران ؛ به بازگویی سرگذشت تاسف انگیز آقای آرش صادقی از دانشجویان در بند پرداخت

گفته می شود مخاطب این نقد آقای عارف ؛ لایه هایی از فعالان دانشجویی منتسب به اصلاح طلبان می باشد که ضمن نشر شایعاتی بر علیه آقای صادقی , خواهان بایکوت خبری این دانشجوی در بند بوده اند.

متن کامل نوشته آقای عارف که نسخه ای از آن در اختیار این کمپین قرار گرفته، به شرح زیر می باشد:

 

یکسال از انفرادی آرش صادقی، این نماد مظلومیت دانشگاه ایرانی گذشت!
دیشب در برنامه آنتن مسیح علی نژاد با یک نماینده عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس درباره پرونده ستار بهشتی مصاحبه کرده بود و حرف را به سعید مرتضوی و پرونده کهریزک نیز کشانده! نماینده مذکور در پاسخ به مسیح عزیز نهایتا گفت که گیرم مرتضوی تخلفی هم کرده باشد؛ ما که نمیتوانیم کسانیکه فتنه را سرکوب و جمع کردند را مجازات و سرخورده کنیم!
مسیح علی نژاد در پایان برنامه اش کامنت قابل تاملی به عنوان نتیجه گیری از این مصاحبه داد و گفت: افراد حاکمیت اینچنین پشت همدیگر را دارند. بیندیشیم که اپوزیسیون چقدر نسبت بهم مهربان است و چقدر پشت همدیگر را دارد؟!
با شنیدن این نظرگاه مسیح عزیز ، ذهنم رفت روی آرش صادقی و مظلومیت مضاعفش؛
آرش بعد از انتخابات 4 بار بازداشت شده؛ در حمله نیروهای امنیتی به حریمش مادرش را از دست داده؛ خانواده اش منهدم شده؛ در بند 209 کتف اش توسط برادر کارشناس کارشناسی شده؛ مظلومانه یکسال زندان بند 350 در آخرین بازداشتش را تحمل نموده؛ آزاد شده و شب اول آزادیش را در خیابان گذرانده تا کمتر از یکماه پس از آزادی ناشی از اتمام حکمش به دلیل دیدار با «نماد شجاعت دانشگاه ایرانی»، دکتر محمد ملکی، و عدم تمکین به خواسته های بازجویش دوباره بازداشت شود و رهسپار یکسال انفرادی تاکنونش شود.
خب؛ اگر کس یا کسانی که خود معلوم نیست شناسنامه سیاسی شان چیست و از کجا و چگونه در جامعه سیاسی ایران پیداشان شده است، نه تنها بر مظلومیت آرش مویه نمیکنند بلکه خط تخریب او را پیش میبرند، آیا میتوان آنان را بخشید؟!
آیا میتوان کارشان را تنها حمل بر نامهربانی شان نمود؟
آخر برادر، خواهر تو که خود تحمل یک کشیده نداشتی و در آنسوی ینگه دنیا پناه گرفته ای؛ چرا به عیش و نوشت بسنده نمیکنی و دست از سر آرش ما برنمیداری؟!
در پایان:
من پیمان عارف فرزند جلیل شهادت میدهم که از آرش صادقی جز راستگویی و صداقت در دوره ایکه او را میشناسم هیچ ندیده و نشنیده ام.
پی نوشت: آرش عزیزم در روز آزادی ام در 17 مهرماه 90 نامه ای را به دستم داد و گفت که بعد از اینکه از در زندان بیرون رفتی آن را بخوان. چون شلاقم زدند، خواندنش تا دو روز بعد به تعویق افتاد. بعد از دو روز که آن را خواندم اشکم را نتوانستم مانع شوم. در آن نامه آرش بسیاری از مسائل را مورد اشاره قرار داده است که میتواند توضیح دهنده دلایل دشمنی برخی معلوم الحال با او بوده باشد. امیدوارم یاوه سرایان آنقدر «بی شرافتی» را از حد نگذرانند که مجبور به انتشار نامه آرش شوم.

Advertisements

7 نظر برای “انتقاد شدید پیمان عارف از اپوزسیون در یکمین سال بازداشت آرش صادقی

  1. دوستان عزیز، من امیدوار هستم شما مانند بسیازی از سایت ها گزینشی عمل نکرده و نظر من رو حذف نکنید.
    اما پیمان عارف راست میگه. باید بعضی از اعضای به اصطلاح اپوزیشن رو بهشون یک پولی داد و ساکتشون کرد. زیرا فعالیت های اونا جز درد سر چیزی نداره. انسان های ار خود راضی که فکر می کنن خیلی مؤثرن. در حالیکه فعالیت هاشون مفت سگ گرونه. همین مسیح علینژاد یا علسرضا رضایی. یکی این دوتارو ساکت کنه تروخدا

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s